De roze tuin in februari

De laatste dag van februari verloopt nogal onstuimig. Nu ik deze blog schrijf zie ik de grassen alle kanten uit bewegen, vliegen de bladeren door de tuin, hoor ik de wind langs het huis suizen en wordt de wilgenboog flink door elkaar geschud. Soms breekt de zon heel eventjes door maar ze wordt al snel afgewisseld met een regenbui. Deze dag vat zo de hele maand samen: wisselvallig! Het weer mag de merels in de tuin niet deren. De twee mannetjesmerels zijn zelf ook onstuimig en zitten al de hele dag achter elkaar aan te jagen; het broedseizoen voor de merels is begonnen! Wie zal de roze tuin straks tot zijn domein noemen?

Deze maand is er veel gebeurd voor en in de tuin. Waar we eind januari nog door de sneeuw liepen hadden we begin februari een heerlijk zonnige warme dag. In mijn kas steeg de temperatuur al naar 21 graden. Een kopje koffie in de kas voelt dan als vakantie in eigen tuin! Met mijn lieve neefje en nichtje zaaide ik siererwt en dat kon gewoon buiten zonder jas! Enkele dagen later zat ik buiten mijn eerste lunch te eten in het zonnetje en gingen de allereerste opgekweekte planten de voortuin in. Veel ‘eerste’ momenten in de eerste week van februari.

De voortuin dient volledig als pluktuin voor boeketten. Deze vul ik met vroege bloeiers waarna ze plaats zullen maken voor zomerbloeiers. De eerste geluksvogels die uitgeplant werden zijn: vingerhoedskruid, mariëtteklokje, duizendschoon, straalscherm, damastbloem, bolderik en korenbloem. Deze hebben de hele winter buiten gestaan in P9-potjes, behalve mariëtteklokje, deze stond in de kas. Ik begreep van Eline van Bloem en Oogst, waar ik de zaden van heb, dat ze niet zo van natte voeten houdt. Ik had alle planten al in het najaar kunnen uitplanten maar destijds had ik mijn indeling nog niet klaar. Maar zo kan het ook! Terwijl ik ze aan het uitplanten was verschenen de eerste bloemen al aan de krokussen, prachtig! Die lentebloeiers die je begroeten in de tuin zijn een ware lift voor de geest.

Over voorjaarsbollen gesproken. Ken je dat ook? Dat je ze in het najaar in de grond zet en vervolgens in het voorjaar vergeten bent waar? Ik zie overal wat opkomen maar weet dan niet direct meer wat wat is. Há, ik laat mij verrassen. En die sneeuwklokjes? Die schitteren bij mij in afwezigheid. Gelukkig wordt dit ruimschoots gecompenseerd door het flinke aantal wat wel boven komt. Nu zo eind februari hebben ze al een flinke groeispurt gemaakt. In het najaar maakte ik ook een bollenlasagne in een roze teil. Deze teil kreeg ik cadeau van Maria Aaldering, ze had mij geen beter cadeau kunnen geven! Ik ben er helemaal verzot op! Nu de krokussen bloeien en de hyacinten hun intrede doen is het een ware eyecatcher, met die leuke badeendjes langs de rand.

Halverwege februari begon het grote zaaiwerk. Tijdens Valentijnsdag gaf ik met alle liefde vele zaden een plek in zaaitrays. Dit deed ik lekker warm binnen aan de strijkplank met Afrikaanse muziek door de speakers. In de kas vond ik het daarvoor op dat moment te koud. Daarnaast kregen de zaaitrays toch eerst een plek in de vensterbank! Netjes schreef ik in mijn schriftje wat ik gezaaid had en hoeveel. Ik zaaide 21 soorten! Ik ben zo ontzettend nieuwsgierig hoe alles zich gaat ontwikkelen. En de grote hamvraag is: heb ik wel genoeg ruimte wanneer ik alles moet verspenen? OEPS! Sommige dingen moet je maar gewoon zien en ervaren.

Die nacht had het -5 gevroren en de dag daarop was de wereld weer wit van de sneeuw. Gelukkig had ik mijn planten in de kas voorzien van een vliesdoek. De nog jonge zaailingen van de leeuwenbek had ik eerder al naar binnen gehaald. Vanaf nu kon het ware ochtendritueel ook beginnen. In één rechte streep van de slaapkamer naar de woonkamer om met mijn half wakkere hoofd boven de kweekkasjes te hangen. Is er al wat ontkiemd?! De koploper was lamsoor, welke na twee dagen al ontkiemde! Ik telde hierdoor wel minimaal 21 geluksmomentjes deze maand. Na mijn video op Instagram hierover kwam ik erachter dat ik hier absoluut niet alleen in ben! Iedereen doet het! Bij voorkeur met een verse kop koffie in handen. Wat wil je nog meer? Geluk zit voor mij in deze kleine dingen.

In mijn blog over de roze tuin in januari schreef ik over een alternatieve manier op winter sowing in melkflessen en diepvrieszakken. Ik zaaide in P9-potjes en plaatste deze in IKEA kweekkasjes buiten. Dit bootst niet helemaal winter sowing na zoals in bijvoorbeeld de diepvrieszakken maar het werkt ook goed. De korenbloemen, duizendblad en gewone margriet zijn inmiddels ontkiemd. Toen het sneeuwde heb ik de kasjes open gezet zodat de sneeuw eroverheen kon. En wanneer de grond wat leek op te drogen zette ik de kasjes ook open zodat regen er bij kon. Ik heb zelf verder dus geen water hoeven geven en nog steeds niet.

Daarnaast zaaide ik in in een C2 pot waarover ik de, erop lijkende, tuin cloché plaatste. Deze vond ik bij de kringloop! Ik zaaide fijn akkerscherm, eenjarige persicaria (kiss me over the garden gate) en wederom duizendblad! Net zoals in de P9-potjes is duizendblad inmiddels ontkiemd. Ik ben wel echt enthousiast over deze vondst! Het bootst precies het effect na van winter sowing in melkflessen en diepvrieszakken (lees vorige blog). Het glas is niet bezweken onder de vorst. Regen dringt binnen via het gat aan de bovenkant. De grond is nog steeds goed vochtig en met de zon erop zie je veel condens op het glas. Deze druppelt weer naar beneden waardoor de grond vochtig blijft. Water geven zit er dus, zelfs na zo’n zonnige laatste week van februari, nog niet bij!

Het was niet alleen tijd om te zaaien maar ook het tijdperk van gratis wilgentakken verzamelen diende zich aan. Dit keer hoefde ik geen bogen of hekjes te maken. Ik had een ander doel, namelijk takken verzamelen voor het maken van kransen. Via Marktplaats kwam ik terecht op een boerenerf in Ambt Delden waar ik vriendelijk ontvangen werd. Ik kreeg alle tijd en ruimte om de benodigde takken te verzamelen. Ik snoepte ook nog wat extra takken mee waar ik constructies voor plantensteunen mee kan maken. Ik wil namelijk in de voortuin geen plastic netten meer, al waren deze zeker wel handig. Handig, maar niet om aan te zien en het blijft plastic. Binnenkort ga ik beginnen met het maken van de eerste constructies. Zo ook bij de regenton, waar ik een klimconstructie voor wil maken. Vanuit het terras kijk ik dan tegen groen aan in plaats van de grauwe grijze regenton bij de kas.

En toen was het moment daar. Mijn eerste artikel in Gardeners’ World magazine was uit en de maart editie viel op 19 februari bij mij op de deurmat. Een artikel wat gaat over de aanleiding van de actie, de helende werking van de tuin en de betekenis van bloemen. Daarnaast roep ik samen met Gardeners’ World iedereen op om roze cosmea mee te zaaien. Opdat nog veel meer tuinen en balkons roze mogen kleuren voor iedereen die is geraakt door borstkanker. Ik ben ontzettend dankbaar dat Gardeners’ World en Lies Couckuyt van Fleur-Couleur het mogelijk hebben gemaakt dat zovelen roze cosmea kunnen meezaaien. Belangrijk om te benoemen: de zaden zijn biologisch geteeld! Precies zoals het hoort. Yay!

Het was voor mij een ontzettend emotionele dag. Ik ben trots dat mijn verhaal in het magazine staat, maar ik had oneindig maal liever een ander verhaal gedeeld en deze situatie niet gekend. De reacties die daarop volgden waren hartverwarmend, er werden donaties gedaan en de eerste aanvragen voor het afhalen van zaden kwamen binnen. Ik ben namelijk een afhaalpunt voor abonnees van het magazine. Woon je in de omgeving en ben je abonnee? Kom dan vooral bij mij langs om de zaden af te halen, de tuin te bekijken en uiteraard mee te zaaien! Ik kijk er naar uit jullie te ontmoeten. Stuur mij een berichtje via de contactpagina!

In de staart van de maand werden we allemaal beloond met een uitermate zonnige en warme week. Wie durft nu nog te roepen dat de lente nog niet begonnen is? Observeer! Zie hoe de vogels achter elkaar aan vliegen, vlinders je voorbij fladderen en alles de grond uit brult. Hoor hoe de vogels de dag inluiden en bijen en hommels weer langs je heen zoemen. Er vloog zelfs een vlieg tegen mijn voorhoofd, ja, het kan weer! Insecten vliegen weer door de lucht! Ik zag in de tuin al een citroenvlinder, kolibrievlinder en een gehakkelde aurelia die zich aan het opwarmen was in de zon. Waar ik altijd maar één roodborstje zag vlogen er nu ineens drie achter elkaar aan. De territoriumdrift is aan!

Zo ook de kriebels voor de tijd die komen gaat. Om deze fris tegemoet te gaan kwamen twee lieve vriendinnen en mijn geweldige moeder mij helpen met het leeghalen, schoonmaken en weer inrichten van de kas. Ik moet bekennen dat ik zelf niet erg opruimerig en geordend ben. Mijn brein is nogal chaotisch, handig he? Gelukkig beschikken mensen in mijn omgeving wel over deze talenten en heb ik het geluk dat ik daarvan mag profiteren. Poh! Wat een heerlijke dag was dat! De zon was ruimschoots aanwezig, we lunchten voor het eerst weer samen buiten en het voelde alsof we een vakantiedag hadden. Zo kunnen ‘vervelende’ klusjes ineens omgetoverd worden tot een gezellig samenzijn met ontzettend veel gelach. Sta je in de kas te boenen en dan drukt een vriendin ineens vol haar gezicht tegen de ruit. STUK!

Verder vervoerde ik betongaas voor een klimrek op mijn fiets (hoe Nederlands?!), plaatste ik een bijenhotel van Bijdemaker aan de schutting, vulde ik het schors aan en haalde ik blad van planten af zodat deze meer licht vangen om te groeien. Ik ben er helemaal klaar voor. De sneeuwklokjes luidden in mijn tuin geen nieuw begin in, maar aan alles voel ik dat dit het moment is. De tijd van groei is aangebroken en ik kijk uit naar de eerste roze bloemen die voor Marij in bloei gaan komen.

Hieronder een rondje langs de borders in de tuin!

Vanaf nu wil ik iedere maand een overzicht van de tuin geven zodat de transformatie naar de roze tuin beeldend goed te zien is!

Lieve tuingroet,

Loes